Dert çok, sorun çok... Ev kirası, çocukların okul masrafı, elektrikti, suydu, doğalgazdı, birikmiş faturalar... Kredi kartı borçları... ay sonunu getirememek... Evde bitmeyen problemler, mahallede yaşanan sorunlar, iş yerinde problem... çözülmemiş onlarca sorun... üstüne üstüne gelir hepside... Koskoca dünyada bir başına hissedersin kendini... Sorunların bir kat daha artar. Çözümsüzsündür sorunlar karşısında. Güçsüz, yapayalnız hissedersin kendini. Sorunların içinden çıkılmaz dağ gibi durur karşında. Sorunlarının çözümü için adım atacak gücü bulamazsın kendinde.
Peki ne yaparız?
Yukarıda saydığımız sorunları yaşayan bir biz değilizdir. Evde ailecek yaşarız aynı sorunları. Mahallede mahallecek yaşarız aynı sorunları. Okulda, çalıştığımız iş yerinde sorunlarımız temelde ortaktır. Yaşadığımız sorunlar herkesi birlikte etkiler. Fakat yaşadığımız sorunlar karşısında birlikte hareket edemeyiz.
Genelde yaşanan şudur: Yaşanan problemler karşısında sorunun çözümü yönünde birlikte çaba sarfedilmediği için sorunlar çözümsüzleşir. En küçük şeyler aile içi kavgalara dönüşür.
Mahallede komşularımızla yaşanan bir sorunu birlikte çözebilecekken herkes kendini düşündüğü için sorunlar çözümsüzleşir ve birbirimizle kavga ederiz. Birbirimizi yeriz.
Çalıştığımız işyerimizde yaşadığımız problemler ortaktır. Ama yaşanan problemlere karşı birlikte hareket edeceğimiz yerde herkes kendini kurtarmanın yollarını arar.
Fakat herkesin kendi kurtaracağı bir yol yoktur. Sorunlarımızı çözümsüzleştiren bu anlayıştır. Bizi sorunlar karşısında güçsüzleştiren bu anlayıştır.
Sorunlarımız ortaktır. İşsizlik mi sorun? Milyonlarca insan işsiz. Yoksulluk mu sorun? Milyonlarca insan açlık, yoksulluk yaşıyor. Milyonlarca işçi çalıştığı işyerinde aynı haksızlığa uğruyor.
Evimizde, mahallemizde, okulumuzda, işyerinde birbirimizle kavga ederek sorunlarımızı çözemeyiz. Bizler düzenin sömürü çarkları arasında ezilen ve düzenin yarattığı sorunları yaşayan insanlarız. Bizim birbirimizle kavgalarımızın temelinde yatan neden, düzenin yarattığı sorunlardır. Sorunlar karşısında, yaşadığımız haksızlıklar karşısında birlikte duramadığımızdan güçsüz kalıyoruz. Çaresiz hissediyoruz kendimizi. Gücümüz ancak birbirimizle kavga etmeye yetiyor. Birbirimizi yiyoruz.
Oysa bu dünyada bir başımıza değiliz. Aynı sorunları yaşayan milyonlar var. Hiç bir sorun karşısında birlikte olduğumuzda güçsüz değiliz. Çözümsüz değiliz. Birbirimizle kavga etmek yerine birlikte olup haksızlıklara karşı, bize bu sorunları yaşatanlara karşı kavga etmeliyiz.